Historia surfaktantów sięga ponad 4000 lat temu, gdy Sumerowie odkryli, że mieszanka popiołu i tłuszczu tworzy substancję skuteczniej oczyszczającą niż sama woda — pierwsze mydło i początek chemii powierzchniowo czynnej. Przez wiele stuleci mydła, wytwarzane z tłuszczów i ługu, były jedynymi znanymi surfaktantami, a technologię ich produkcji rozwijali m.in. Arabowie, Włosi, Hiszpanie oraz europejskie manufaktury. Prawdziwa rewolucja nastąpiła w XX wieku wraz z rozwojem petrochemii i pojawieniem się syntetycznych surfaktantów, takich jak LAS i SLES, które zapoczątkowały nowoczesny przemysł detergentowy.

W świecie surfaktantów powszechnie wykorzystuje się cztery główne rodziny: anionowe (jak SDS czy LAS), kationowe (jak DTAB), niejonowe (np. alkoksylowane alkohole AE) oraz amfoteryczne. Choć wszystkie wykazują aktywność powierzchniową, to różnią się działaniem, stabilnością i efektywnością.

GEMSUR to kolejny rozdział tej fascynującej historii. Reprezentuje zupełnie inną kategorię – surfaktantów gemini, a jego działanie stoi o poziom wyżej niż w przypadku tradycyjnych związków.

GEMSUR składa się z dwóch głów hydrofilowych, czyli kationowych grup amoniowych, które połączone są sześciowęglowym łącznikiem. Do każdej z tych głów przyłączony jest długi, dwunastowęglowy łańcuch alkilowy. Takie połączenie dwóch centrów kationowych z dwoma hydrofobowymi ogonami nadaje substancji wyjątkową aktywność powierzchniową i warunkuje silne oddziaływanie z powierzchniami oraz błonami komórkowymi mikroorganizmów.

Właściwości powierzchniowo czynne GEMSURU, wyrażone przez napięcie powierzchniowe oraz krytyczne stężenie miceli (CMC), są wielokrotnie niższe w porównaniu do ich monomerycznych analogów. Wynikające stąd bardzo dobre właściwości zwilżające i pianotwórcze są podstawą skutecznych procesów solubilizacyjnych, emulgujących i dyspergujących.

Powyższe procesy są fundamentalnymi wyznacznikami efektywności preparatów stosowanych w chemii gospodarczej, detergentach, w przemyśle kosmetycznym, spożywczym, agrochemicznym, petrochemicznym, tekstylnym, papierniczym, w obszarze produkcji tworzyw sztucznych oraz jako komponenty do farb i powłok ochronnych.

Unikatowa budowa GEMSURU zapewnia skuteczne hamowanie korozji. Mechanizm działania opiera się na adsorpcji cząsteczek GEMSUR na powierzchni metalu,  wypieranie cząsteczek wody, a następnie tworzenie filmu ochronnego.

GEMSUR jako inhibitor korozji może być aplikowany w rozpuszczalnikach wodnych i niewodnych, jak również w formie enkapsulowanej.

Wysoki potencjał aktywności GEMSURU wynika ze zsynchronizowanego działania podstawników alkilowych, wymuszonego obecnością heksametylenowego łącznika, powodującego kilkunastokrotne obniżenie krytycznego stężenia micelizacji  oraz napięcia powierzchniowego roztworów wodnych.

Tworzenie miceli w roztworach wodnych w bardzo niskich stężeniach  i budowanie odwróconych miceli w roztworach  niewodnych,  jest podstawą bardzo dobrych właściwości dyspergujących GEMSURU, umożliwiających otrzymywanie nanocząstek metali, enkapsulację leków oraz poprawę parametrów reologicznych cieczy niewodnych.